Walka o stołki, czyli słów parę o panu Pawle

images (3)Nie da się ukryć, że jednym z głównych tematów ostatnich tygodni są wybory. O ile przed pierwszą turą popełniłem artykuł trochę a propos, o tyle teraz nie mam na to ochoty. Nie mam też ochoty wybierać pomiędzy złym a gorszym. Będę jednak musiał, jeżeli nie chce by u władzy byli ludzie wyciągający z piwnicy trumny, obietnice nie do spełnienia i Antoniego Macierewicza. 

Świadomość beznadziejnego wyboru frustruje mnie na tyle mocno, że w ostatnich czasach odnalazłem w sobie młodocianego punkowca i odpaliłem płytę Włochatego – Dzień Gniewu. Zrobiłem to pierwszy raz od 12 lat. Po co, ktoś mógłby zapytać. Pewnie próbowałem się oszukać, że mamy na coś wpływ, a kraj w którym żyjemy to wyższa idea o, którą trzeba walczyć. Anarchia nie istnieje.

Słuchając zespołu, który robił chaos i przeciwstawiał się systemowi, przypomniałem sobie opowiadane historie związane z Włochatym – o przyklejanym irokezie, który w czasie jednego z koncertów wokaliście odpadł, o backstage’owej prośbie członków zespołu o zamówienie jedzenia z McDonalds. Jeszcze kilka innych, nigdy nie zweryfikowanych historii jakie można do teraz odnaleźć na forach, lub w opowieściach znajomych. To wszystko sprawiło, że postanowiłem sprawdzić co robi Pauluss – były już wokalista Włochatego. 

images (2)

Przespałem kilka lat – w 2009 Pauluss opuścił zespół i został.. Dyrektorem Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu. Pierwsza myśl – no niezłe jaja, ale przecież nie ma w tym nic złego. Wszak z bycia prawdziwym punkiem i szacunkiem środowiska się rodziny nie wykarmi. Ci prawilni, prawdziwi punkowcy, których znałem z lat licealnych teraz pracują w administracji, telewizji, korporacjach. Nie słuchają punk rocka, a jak to robią to w życiu się do tego wprost nie przyznają. Ci, którzy dalej są “true” i pierdolą system, pracują za marne grosze albo nie pracują i wyglądają jak (już nie tak bardzo) młodociani menele. Nie chcę nikogo obrażać, ale tak jest, że w życiu wcześniej czy później, każdy kto chce w jakikolwiek sposób wyrazić siebie, musi stanąć przed wyborem – idea albo hajs. Często można znaleźć złoty środek, ale nie zawsze. Tylko naiwniak myśli, że Iggy Pop, Kiss, Rolling Stones są wciąż ideologicznie zbuntowani. Ciężko jest mi sobie wyobrazić dziadków, którzy bawiąc wnusi chodzą w glanach i zachowują się jak na rock n’ rollowców przystało. Lecąc po linii pomiędzy podziemną sceną a drogą kariery i komercyjnej sprzedaży, dochodzi się do miejsca gdzie musisz się po którejś ze stron opowiedzieć. Pauluss się opowiedział.

Jednak przesadne przeżywanie i analizowanie wyboru Paulussa na dyrektora muzeum, jest jak emocjonowanie się premierą Diablo II – można wspomnieć, ale kurz już dawno opadł. Tym bardziej, że Pauluss od początku roku dyrektorem już nie jest. Komisja wybrała innego kandydata w stosunku głosów 2 do 8. Pauluss, a w zasadzie dyrektor Paweł Pawłowski, mimo, że znał skład komisji konkursowej dwa tygodnie przed głosowaniem, decyzję zaskarżył i się od niej odwołał. Nic to jednak nie dało.

Po co o tym piszę? Nawiązując do dorobku artystycznego pana dyrektora, nieumiejętność godnego pogodzenia się w porażką i używanie wszystkich możliwych środków do utrzymania było nie było systemowego stołka, mocno przypomina przejście linii o której piszę powyżej. Nie mniej, stało się to już po zejściu ze sceny. Wszak można być dyrektorem muzeum, dbać o historię, planować budżet by społeczeństwo się edukowało. Można to robić i mówić równocześnie, że nie porzuciło się ideologii scenicznej, bo przecież poza walką z systemem, promowało się także inne idee prospołeczne. Natomiast, kiedy używa się systemu to walki o stołek, który nomen omen się przegrało zakrawa to kpinę.

[źródło] http://www.miastokolobrzeg.pl/wiadomosci/9519-pawowski-skary-skad-komisji-konkursowej.html

Jakby ktoś miał wątpliwość – Kazik miał rację.

Reklamy

Informacje o Człowiek, który zgubił słuchawki

Pewnego pięknego grudniowego wieczoru urodził się chłopiec.. Zrobił to prawdopodobnie bardzo niechętnie gdyż w odróżnieniu od zdecydowanej większości noworodków , nie krzyczał, nie ruszał się i nie oddychał. Zebrał on za to stosowne bęcki od lekarza. A wystarczyło tylko znaleźć mu odpowiednie słuchawki.. Niestety, przemoc kolejny raz wzięła górę nad dialogiem.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

11 odpowiedzi na „Walka o stołki, czyli słów parę o panu Pawle

  1. ...Marek pisze:

    Nagrał chociaż parę płyt, których się nawet dzisiaj nieźle słucha,
    Chwała mu za to, a co sobie teraz robi jego sprawa.
    Nie ma co z d… strzelać…

  2. piotr pisze:

    Eeee. robił koncerty jako dyr muzeum – punkowe – no to źle? Byłem na jednym – jak znajdę foty – dodam. Port żaglowy.

    • W tekście sprzed pół roku ani słowem nie napisałem, że takowych koncertów nie robił. Tekst nakreślał kierunek w jakim poszedł Pauluss i to, że używał sądów czyli organów systemowych, które potępiał w swoich tekstach, w walce o stołek, z którego go decyzją komisji, zrzucono.

  3. paweł pisze:

    Pozostał całokształt który stał już się historią te szczytne idee i masa świetnych tekstów, płyt akcji działań pozostaną głeboką w nas.Prawdą jest że czas przyniósł rozczarowanie to w jaki sposób rozstał się z zespołem wybory których dokonał. Ogromny wpływ który wywarł ten zespół pozostaje ze mną nadal.Fakt faktem niewielu pozostaje rewolucjonistami do sądnych ,pozostaje żal bo to już nie wróci, paweł

  4. Ster pisze:

    W zeszłym roku był na Czochraj Bobra w Namysłowie i gdy publiczność domagała się starych, dobrych numerów stwierdził,że nie będzie się do nich cofał. Byliśmy bardzo tym koncertem zawiedzeni!

  5. Przemek Krakowiak pisze:

    Pamiętam jak śpiewał niegdyś: „Być Może Kiedyś Będziemy Sfrustrowani
    Z Tłustymi Brzuchami
    Apatyczni I Zadowoleni Z Tego
    Że Mamy Pracę, Samochód
    Seks W Sobotnie Wieczory (Na Ekranie TV)
    A Nasze Dzieci Dobrze Się Uczą
    Ale Dzisiaj W Zdartych Butach Zdzieramy Gardła
    Krzycząc Z Tej Samej Sceny Do Zupełnie Innych Ludzi
    Prosząc O Zrozumienie, Przebaczenie I Wysłuchanie
    Dzisiaj Brzuchy Rosną Ale Walka Trwa! ”

    Także nawiązując do tych słów Włochaty zakładał, że ich życie może się kiedyś zmienić… To normalne, do dziś uwielbiam ich słuchać:)

    Pozdrawiam Old Punks Never Die! 😉

  6. Benja pisze:

    Mocno po czasie ten artykuł wyszperalam i chętnie bym sie z Toba skontaktowała, dyrektor zdaje sie wrocil na włości i muzyczne i muzealne i tu sie robi spory kwas,bo śpiewał pięknie, a w żaden sposob nie jest się w stanie do tych bajek odnieść. Od „gwiazda” i trzeba podziwiac :/

  7. PxS pisze:

    Himalaje żenady i zakłamania , 1 płyta nawet nawet ale juz wtedy smieszny silverton to wydał czyli juz hajs not dead:)

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s